Port Lotniczy Warszawa-Radom im. Bohaterów Radomskiego Czerwca 1976 roku to międzynarodowy cywilny port lotniczy w Radomiu, położony około 4 km od centrum miasta. Lotnisko na Sadkowie powstało w latach 20. XX wieku i jest wykorzystywane zarówno przez wojsko, jak i cywilów. W 2012 roku rozpoczęto prace nad jego dostosowaniem do użytku cywilnego, a w maju 2014 roku wpisano je do krajowego rejestru lotnisk cywilnych. Od kwietnia 2023 roku port funkcjonuje pod nazwą Warszawa-Radom i jest zarządzany przez PPL.
1920 - Lotnisko Radom-Sadków, związane od początku z Polskim Lotnictwem Wojskowym, powstało w 1927 roku w wyniku decyzji rządu o budowie nowego lotniska w okolicach Radomia. Szkolenie pilotów rozpoczęto już w 1928 roku, a lotnisko rozwijało się, stając się ważnym ośrodkiem szkoleniowym. Podczas II wojny światowej zostało zajęte przez wojska niemieckie, które intensywnie z niego korzystały. W 1945 roku Niemcy zniszczyli część infrastruktury, choć większość lotniska przetrwała, w przeciwieństwie do pobliskiego Lotniska Radom-Piastów, które zostało całkowicie zniszczone.
1944 - Pod koniec 1944 roku komuniści utworzyli w Zamościu Zjednoczoną Szkołę Lotniczą Wojska Polskiego, ale ze względu na słabą infrastrukturę lotniska i aktywność podziemia, 15. Zapasowy Pułk Lotniczy został przeniesiony do Dęblina, a samoloty skierowano do Radomia. W latach 50. lotnisko w Radomiu było słabo wykorzystywane, ale z czasem stało się ważnym ośrodkiem szkolenia lotniczego, szczególnie po zakupie odrzutowców Jak-17. W 1951 roku powstała tam Oficerska Szkoła Lotnicza nr 5, która stopniowo rozbudowywała swoją infrastrukturę i zwiększała liczbę samolotów, w tym nowoczesne MiG-15. Radom stał się największym ośrodkiem szkolenia lotniczego w Polsce. W 1958 roku w Polskim Lotnictwie Wojskowym wprowadzono znaczące zmiany organizacyjne, przekształcając strukturę z eskadr w pułki szkolne i szkolno-bojowe. W miejsce istniejących jednostek powstały nowe pułki, takie jak 60, 61, 63 i 64 Lotnicze Pułki Szkolno-Bojowe. Reorganizacja miała na celu uproszczenie dowodzenia i lepsze przygotowanie do działań bojowych. Rok 1957 był również świadkiem ucieczki porucznika Bogdana Kożuchowskiego do Szwecji, co miało poważne konsekwencje dla jego jednostki oraz dla całego Polskiego Lotnictwa. W wyniku tej dezercji, 31 PLM został przekształcony w szkolno-bojowy pułk. W latach 60. pułk w Radomiu przeszedł przez dalsze zmiany, w tym przez wprowadzenie nowych samolotów, takich jak TS-8 Bies i TS-11 Iskra. W 1964 roku pułk został podporządkowany Oficerskiej Szkole Lotniczej w Dęblinie i przekształcony w 60 Lotniczy Pułk Szkolny. W kolejnych dekadach, pomimo braku znaczących reorganizacji, pułk kontynuował intensywne szkolenie. W 1976 roku jednostka została postawiona w stan gotowości bojowej podczas protestów społecznych w Radomiu, a w 1979 roku katastrofa budowlana na lotnisku Radom-Sadków poważnie zakłóciła proces szkolenia. W 1983 roku pułk otrzymał imię kpt. pilota Franciszka Żwirki i inż. Stanisława Wigury, a w 1989 roku przejął lotnisko w Tomaszowie Mazowieckim.
1990 - W latach 90. XX wieku, po zakończeniu zimnej wojny i zmianach politycznych w Polsce, lotnisko na Sadkowie w Radomiu, które wcześniej pełniło głównie funkcje wojskowe, znalazło się w okresie transformacji. W tym czasie lotnisko było wykorzystywane głównie przez wojsko, a jego cywilne możliwości były ograniczone. W latach 90. i na początku 2000 roku, lotnisko nie pełniło znaczącej roli w cywilnym transporcie lotniczym. Jednak jego infrastruktura i lokalizacja były postrzegane jako potencjalne atuty dla przyszłego rozwoju cywilnego ruchu lotniczego. Na początku XXI wieku zaczęto dostrzegać potencjał lotniska w Radomiu jako istotnego elementu regionalnego transportu lotniczego. W 2001 roku rozpoczęto prace mające na celu modernizację infrastruktury lotniska oraz jego dostosowanie do standardów wymaganych dla cywilnego lotnictwa. W 2008 roku, po wielu latach zaniedbań, rozpoczęto poważniejsze inwestycje, mające na celu poprawę infrastruktury lotniska. Modernizacja obejmowała rozbudowę i modernizację pasów startowych, terminali oraz innych kluczowych obiektów. W tym czasie lotnisko zyskało nowe możliwości, co stworzyło podstawy dla rozwoju cywilnego ruchu lotniczego. W 2009 roku rozpoczęto dostosowywanie lotniska do potrzeb cywilnych. Prace te obejmowały m.in. modernizację nawierzchni pasa startowego, budowę nowych obiektów terminalowych oraz instalację nowoczesnych systemów bezpieczeństwa i nawigacji. W 2011 roku lotnisko w Radomiu zostało wpisane na listę potencjalnych cywilnych portów lotniczych, co stanowiło kluczowy krok w kierunku uzyskania pełnej certyfikacji jako lotnisko cywilne. W 2012 roku, po zakończeniu kluczowych prac modernizacyjnych, lotnisko na Sadkowie było gotowe do rozpoczęcia działalności cywilnej.
2012 - Proces dostosowywania lotniska do potrzeb cywilnych rozpoczął się w 2012 roku. W maju 2014 roku radomskie lotnisko zostało wpisane do krajowego rejestru lotnisk cywilnych. Od 29 maja 2014 roku zarządzała nim spółka akcyjna Port Lotniczy Radom S.A. Natomiast od 27 kwietnia 2023 roku, port lotniczy funkcjonuje jako port lotniczy Warszawa-Radom i jest zarządzany przez polskie przedsiębiorstwo PPL.
2023 - lotnisko działa w nowej formule jako Port Lotniczy Warszawa-Radom. Zarządzane jest przez Polskie Porty Lotnicze (PPL), co oznacza, że stało się integralną częścią krajowej sieci portów lotniczych, z dodatkowymi zasobami i wsparciem.
Lotnisko Warszawa-Radom jest nowoczesnym regionalnym portem lotniczym, który łączy centralną Polskę z resztą kraju i Europą. Jego transformacja z obiektu wojskowego do cywilnego portu lotniczego oraz jego dalszy rozwój pod zarządem Polskich Portów Lotniczych stanowi ważny element rozwoju regionalnej infrastruktury transportowej w Polsce.
ŹRÓDŁA: AI, PL.WIKIPEDIA.ORG, POLOT.NET; TREŚCI TE ZOSTAŁY SZTUCZNIE WYGENEROWANE LUB ZMANIPULOWANE - GENEROWANE PRZEZ AI